แอ๊บแบ๊ว

สวัสดีครับ ... กับทุกๆคนที่มีรอยยิ้มบนใบหน้า ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณจะโกรธใครมา โมโหใครมาหรือมีเรื่องกับใครมา มาระบายกับเรา เฮ้ยไม่ใช่ มาเปิดดูกับ Smile on Your Face อาจจะทำให้มีรอยยิ้มบังเกิดขึ้นได้ไม่เชื่อ ก็ต้องลองดู สำหรับวันนี้ผมจะนำเสนอเรื่องราวที่เกียวกับวัยรุ่นหรือไม่รุ่นก็ดูได้
ปัจจุบันนี้อะไรที่เกี่ยวกับเกาหลีกำลังมาเเรง ไม่ว่าจะเป็น ดาราเกาหลี หนังเกาหลี หรืิอการแต่งหน้าแบบเกาหลี แต่วันนี้ผมจะมาพูดเกี่ยวกับ เเอ๊บเเบ๊ว

“แอ๊บแบ๊ว” เป็นคำผสมระหว่างคำว่า แอ๊บนอร์มอล (abnormal) ในภาษาอังกฤษที่แปลว่า ผิดปกติ รวมกับคำว่า “บ้องแบ๊ว” ที่หมายความว่า น่ารักแสด ไร้เดียงสา (แม้ว่าแท้จริงแล้วตามราชบัณฑิตฯ จะแปลว่ามีหน้าตาพิลึกก็ตาม) เมื่อรวมกัน จึงหมายถึงการใช้ภาษา การกระทำที่ผิดปกติ ทำให้ดูน่ารักสัด ไร้เดียงสา อาจหมายถึงคนที่ไม่สามารถที่จะน่ารักบ๊องแบ๊วได้แล้ว แต่สามารถเสริมแต่งหน้าตาหรือรวมถึงการพยายาม ทำกิริยาเพื่อให้ตัวเองดูน่ารักได้แบบคางคกตาจะระเบิดนั้นเอง
อย่างไรก็ดี บางคนจะถือว่าคำว่าแอ๊บแบ๊วเป็นคำตำหนิ เพราะหมายถึงคนพูดนั้นไม่น่าจะมีโอกาสน่ารักได้ แต่กลับดูน่ารักได้ในทางๆหนึ่ง (ที่ไม่ปรกติ) วันนี้ผมได้นำ Clip จาก ใจดีทีวี มาให้ชมครับ

ขอบคุณครับ http://jaideetv.blogspot.com/

เป็นยังไงกันบ้างครับสำหรับ Clip สัมภาษณ์เด็กแอ๊บแบ๊ว แอบยิ้มหรือหัวเราะกันบ้างแล้วใช่ไหม นี่แค่น้ำจิ้มนะยังมีมากกว่านี้อีก ยังไงต้องฝากเอาไว้ด้วยกับ Blog Smile on Your Face โอกาสหน้าต้องเจอกันอีกพร้อมกับเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม บ้ายบาย...@@@ แต่ก่อนจากไป ฝากแวะไปที่ http://jaideetv.blogspot.com/ ด้วยนะครับ มีอะไรดีอีกเยอะ

เถาวัลย์เปรียง...แก้ข้อเสื่อม

ชื่ออื่น ๆ : เครือตาปา (โคราช), เครือเขาหนัง, เถาวัลย์เปรียง (ไทยภาคกลาง)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Derris scandens Benth.

วงศ์ : PAPILIONEAE

ลักษณะทั่วไป :

ต้น : เป็นพรรณไม้เถา ชอบเลื้อยพาดพันตามต้นไม้ใหญ่

ใบ : จะเป็นใบประกอบ ลักษณะจะเป็นใบกลม และเล็กคล้ายใบของต้นอันชัน ใบจะหนาและแข็ง มีใบย่อยอยู่ประมาณ 7 ใบ

ดอก : จะออกเป็นช่อสีขาวห้อยลง ส่วนกลีบรองดอกเป็นสีม่วงดำ ตรงปลายกลีบดอกนั้นจะเป็นสีชมพูเรื่อ ๆ ดอกนั้นจะออกดกมาก และจะส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ

เมล็ด (ผล) : ผลนั้นจะออกเป็นฝักแบนเล็ก ๆ ภายในจะมีเมล็ดอยู่ประมาณ 2-4 เมล็ด

การขยายพันธุ์ : โดยการใช้เมล็ด

ส่วนที่ใช้ : เถา และราก ใช้เป็นยา

สรรพคุณ :

เถา : นำมากินจะมีรสเฝื่อนเอียนเล็กน้อย ใช้เป็นยาถ่ายเสมหะ ลงสู่ทวารหนัก ถ่ายเส้นและกษัย ถ่ายเส้นทำให้เส้นอ่อนและหย่อนดี รักษาเส้นเอ็นขอด รักษาปัสสาวะพิการ ขับปัสสาวะ และรักษาโรคบิด โรคไอ โรคหวัด ใช้สำหรับเด็กเป็นยาที่ดีมาก

ราก : จะมีสารพวก flavonol ที่มีชื่อว่า scadenin, nallanin ใช้เป็นยาเบื่อปลา แต่ไม่มีคุณสมบัติในการใช้เป็นยาฆ่าแมลง ในตำรับยาไทยนั้นเขาใช้เป็นยารักษาอาการไข้ เป็นยาอายุวัฒนะ และขับปัสสาวะ

อื่น ๆ : พรรณไม้นี้บางจังหวัดใช้เถานำมาหั่นตาก แล้วคั่วไฟชงน้ำกิน แทนน้ำชา ทำให้เส้น หย่อนรักษาอาการเมื่อยขบ ส่วนใหญ่แล้ว มักนิยมใช้เถาวัลย์เปรียงแดง เพราะมีเนื้อไม้ เป็นสีแดงเรื่อ ๆ

ภาพและข้อมูลจาก - www.samunpri.com/herbs/?p=605